Balet - forma tańca, zwana także tańcem klasycznym. Wywodzi się z renesansowych tańców dworskich, ze szczególnym upodobaniem  praktykowana na dworze Ludwika XIV. Taniec klasyczny wyrabia doskonałą dyscyplinę ruchową. Oparty  na pięciu pozycjach nóg, ze stopami wykręconymi na zewnątrz, dąży do ukazania doskonałości ciała, harmonii i płynności ruchów. Jest symbolem piękna, ładu i wysokiej klasy.

Bollywood dance to podstawowy składnik każdego bollywoodzkiego przeboju filmowego. Podkładem do tego typu tańca jest współczesna muzyka indyjska. Jest bardzo przyjemny, urzekający kolorami, muzyką i zmysłowymi ruchami. Łączy tradycyjne i klasyczne tańce indyjskie z elementami tańca arabskiego, tańca nowoczesnego, jazzu, a nawet hip-hopu.

W filmach Bollywood taniec jest sposobem opowiedzenia jakiejś historii, pokazania uczuć, wyrażenia emocji. To żywiołowa forma ruchu, która angażuje wszystkie części ciała dając świetny trening mięśniom. Bollywood dance jest jednym z najbardziej gorących i ekspresyjnych tańców na świecie.

 

Breakdance – forma tańca nierozerwalnie związana z kulturą hip hop, zapoczątkowana w Stanach Zjednoczonych na przełomie lat 60 – 70 tych, w miastach tj. Nowy York i Los Angeles. Na breakdance składają się cztery elementy, czyli TOP ROCK – kroki wykonywane w pozycji wyprostowanej, FOOTWORK – praca nóg wykonywana w pozycji niskiej z oparciem dłoni o podłoże, POWER MOVES – najbardziej widowiskowe figury wykonywane z wykorzystaniem ruchów obrotowo – wirowych własnego ciała oraz FREEZES – figury statyczne wykonywane do akcentów muzycznych jako pauza. Taniec ten jest jednym z najbardziej zróżnicowanych ze względu na ilość elementów. W widowiskowy sposób łączy ze sobą formy taneczne, jak i elementy akrobatyki. Pomaga w wykształceniu w sobie poczucia rytmu, sprawności fizycznej (koordynacji, równowagi, siły i gibkości), ale przede wszystkim kształtuje pozytywne cechy osobowości tj. pewność siebie.

 Flamenco jest fuzją kultur: hiszpańskiej, indyjskiej, arabskiej, żydowskiej, latynoskiej. Narodziło się to jako sztuka uprawiana przez cyganów andaluzyjskich w gronie rodzinnym. W XX wieku obok flamenco tradycyjnego powstało wiele różnych kierunków. Połączenie żywiołowości i powściągliwości zarazem, elegancja i ekspresja ruchu, wyrazista praca rąk, charakterystyczne wyklaskiwanie „ palmas” i wystukiwanie rytmu to kwintesencja flamenco. Taniec jest najczęściej solowy- to indywidualna forma wypowiedzi, zawierająca zawsze pewien element improwizacji, spontaniczności, w którym znajdują wyraz wszystkie emocje i stany ducha.

Zajęcia z techniki tego tańca zwierają elementy „ braceos” (czyli praca rąk obejmująca wszystkie podstawowe pozycje i ich liczne warianty, niezwykle dekoracyjne ruchy dłoni w tańcu) oraz „ zapateado” (czyli praca stóp, to najbardziej charakterystyczny element, solowe popisy stepu tancerza), „compas” ( czyli rozliczenia rytmów), kształtują postawę ciała i poczucie rytmu.

Forma zajęć wywodząca się ze sztuki cyrkowej, przeznaczona dla tych, których fascynują  niebywała zręczność i wytrzymałość fizyczna.  Gimnastyka jest sztuką bardzo efektowną, zawsze zachwycającą swojego widza, jednak wymaga cierpliwości i systematyczności pracy.

Zajęcia polegają na  wykonywaniu takich ćwiczeń gimnastycznych jak przewroty, przejścia, przerzuty, salta czy efektowne skoki.

Patrz ZESPOŁY

Hip hop - zjawisko taneczne, które miało swoje korzenie w tańcach afrykańskich. Kolebką hip hopu są Stany Zjednoczone, a początki jego rozwoju przypadają na lata 70-te XX wieku. Od tego czasu jest wciąż rozwijany i udoskonalany przez młodych Afroamerykanów oraz popularyzowany przez gwiazdy muzyki na całym świecie. Obecnie mianem tańca hip hop zwykło się określać ogół styli i technik, które powstawały w tym nurcie kulturowym w ostatnim trzydziestoleciu, np. locking, poping, rocking, b-boing, hip hop, crumping, new style, house. Wszystkie style charakteryzuje niska, pochylona i rozluźniona sylwetka, skomplikowane izolacje różnych partii ciała, a przede wszystkim zgodność rytmiczna z muzyką. Niesamowity efekt tańca hip hopowego często wykorzystywany jest w teledyskach i na koncertach.

Powstał w latach '70, ale jego rozkwit nastąpił w latach '80 wraz z rozwojem muzyki house.

Termin określa styl tanca ulicznego, będącego najbardziej tanecznym i najbardziej "freestyle'owym" ze wszystkich. House narodził się w klubach tanecznych, gdzie spotykali się zawodowi tancerze rożnych stylów, wymyślając kroki i sekwencje, bazujące na ich pierwotnych technikach. Kroki te jednak wykonywane były swobodnie, ze znaczną pracą korpusu, często też celowo zupełnie przeciwnie niż ich twórcy wykonywali je na próbach w zawodowych teatrach. Stąd w tańcu House wiele naleciałości z tańców latynoskich, stepowania, hip-hopu czy jazzu.

Taniec House możemy zaliczyć do grupy tańców ulicznych, tak jak i wszystkie style hip-hopowe (video dance, hip-hop freestyle, locking, krumping, break dance itp.), jednak w House to muzyka steruje ruchami ciała tancerza, podczas gdy np. w hip-hopie to tancerz ściśle dopasowuje swoje ciało do rytmu muzyki. Stąd też House daje większe możliwości improwizacyjne, nakładając ramy jedynie na pracę nóg (tzw. footwork).

Lekcje podzielone są względem poznawania większości charakterystycznych ruchów i kroków (jacking, stomping, shuffles, skating, itp.) czemu odpowiadają krótkie choreografie z ich wykorzystaniem.

Technika tańca jazzowego powstała na początku XX wieku, a spopularyzowana została przez teatry muzyczne na Broadway’u. Jazz jest tańcem bardzo dynamicznym, wykorzystującym takie elementy jak izolacje, tzn. niezależne poruszanie częściami ciała (nogi, ramiona, głowa, klatka piersiowa itd.),skoki czy obroty. Technika tańca jazzowego często wykorzystywana jest przy tworzeniu choreografii do musicali oraz teledysków gwiazd muzyki pop. Taniec jazzowy poprawia koordynację oraz uczy świadomości ciała i dynamiki ruchu.

Zajęcia stanowią bazę edukacyjną dla dzieci, w programie nauczania jest rytmika, elementy hip hopu, jazzu oraz tańców towarzyskich. Lekcje uzupełniane są grami i zabawami integracyjnymi, które wyśmienicie odciążają zmęczoną całodniową pracą uwagę naszych podopiecznych.

Grupa przewidziana dla dzieci w wieku 5-7 lat.

Zajęcia taneczne dla dzieci w wieku 8-10 lat.

Patrz ZESPOŁY

Wykopalisko talentów XX wieku!! 

Do grupy zapraszamy wszystkich, którzy:

• marzyli o karierze tanecznej i żałują, że nie mieli okazji dołączyć do takiej grupy kiedy byli młodsi
• tańczyli i chcą sobie przypomnieć, na czym to polega
• nie maja pojęcia o tańcu, ale uważają, że może być ciekawie
• chcą pokazać dzieciom, jak wygląda prawdziwy zespół!!

Grupa najdojrzalszych tancerzy wyselekcjonowanych z zespołu Kolor - kreatywni, pełni energii i ambicji artyści. Zespół  indywidualistów, którzy dopełniają się i tworza jedną całość. 

Patrz ZESPOŁY

Jest stylem tańca powstałym w latach 60/70 poprzedniego wieku oryginalnie tańczonym do tradycyjnej muzyki funk. Obecnie uważa się go za jeden z podstawowych styli, na których wyrósł współczesny hip hop. W lockingu ruchy rąk i górnych partii ciała są ostre i energiczne, podczas kiedy nogi i biodra pracują w bardziej wyluzowany sposób. Taniec ten jest rytmiczny i ściśle zsynchonizowany z muzyką.

Popping jest to jeden z oryginalnych funk styles powstały w Californi w latach 60-70. Polega on na szybkim spinaniu i rozluźnianiu mięśni czego efektem jest pop lub hit. Takie spięcie mięśni trafione w bit muzyki daje wrażenie, że osoba tańcząca wydaje dżwięki lub dżwięki manipulują ciałem tancerza.
Mozna by powiedzieć, ze popping jest to worek w którym znajdują się inne style np: waving, robot, tutting, filmore, puppet, animation, boogaloo, scarecrow, itd. Każdy styl ma swoją historię
Popping jest tańcem ściśle związanym z kulturą hip hop i jest bardzo często używany w walkach/batelkach przed publicznością polegających głownie na freestylu

Zajęcia "Tańczące Brzdące" rozwijają dzieci muzycznie  juz od najmłodszych lat. Podczas zajęć dzieci uczestniczą w grach i zabawach muzyczno- rytmicznych. Uczą się ciekawych piosenek i tańców. Wspólna zabawa daje dużo radości i wiele uczy.

Zajęcia dla dzieci w wieku 3-4 lata

 Belly Dance (Taniec Brzucha), a właściwie Raks Sharki, jest jednym z najstarszych w historii świata, a przy tym uważa się go za najbardziej wymowny i wyrazisty taniec kobiecy. To subtelny sposób okazywania emocji, tajemniczy język bez słów. Ruchy mogą być energiczne, pełne temperamentu albo wprost przeciwnie - niezwykle delikatne i zmysłowe. Na poziomie fizycznym taniec orientalny wzmacnia umięśnienie bioder, pośladków i ud, a także poprawia pracę kręgosłupa. Na poziomie duchowym pozwala na przepływ czystej energii poprzez czakry tancerki oraz na stworzenie wewnętrznej harmonii i jej rozprzestrzenianie się w otoczeniu.

Taniec Współczesny powstał na początku XX wieku. Za jego prekursora uważa się Isadorę Duncan. W jego ramach mieści się obecnie wiele technik i metod: modern dance, post modern dance, releasing, contact improvisation, contemporary dance. W ogólnym zarysie taniec ten polega na rozwijaniu świadomości własnego ciała, sprzyja eliminowaniu ruchu, który wynika z zewnętrznie narzuconych mechanizmów kontroli oraz stwarza możliwości do poszukiwania ekspresji w wyrażaniu emocji i teatralizacji ruchu.

Patrz ZESPOŁY